
Outra fotografía:
Tipo de ben: Cruceiro,
Concello: Outeiro de Rei
Parroquia: Cela (Santa María)
Lugar: Quintián
Outra denominación do ben:
Cronoloxía: Descoñecida,
Descrición:
Cruzeiro situado num cruzamento de caminhos e mui perto do cemitério da parróquia de Santa Maria de Cela. As figuras de Cristo (no anverso) e da Virgem Maria (no reverso) encontram-se talhadas na própria pedra.
Fotogrametría:
Propiedade: Pública
Uso actual: Sen uso
Código no Catálogo da Xunta:
Categoría do Ben: Non está inventariado
Elementos mobles:
Tradición oral:
Conta-se que neste cruzeiro, ao igual que no de Matela (Outeiro de Rei), eram enterrados os meninhos que morreram sem serem baptizados.
Historia recente do ben:
Referencias bibliográficas:
Arribas Arias, Fernando (1998): Cruceiros de Castro de Rei e Outeiro de Rei: catálogo de cruceiros da Terra Chá. Sada (A Coruña): Ediciós do Castro.
Afeccións
Ten camiño de acceso?: SiEstá cuberto de maleza: Non
Está afectado por algunha obra: Si
Estado de conservación: Bo
Atópase en perigo nestes momentos?:
Para além de encontrar-se justo ao lado de umha pista, construiu-se na sua contorna imediata um pequeno merendeiro.
Onde está localizado
Latitude: 43.15637970211075Lonxitude: -7.5927141308784485
Empregamos o sistema de coordenadas WGS84


620.000 recursos do patrimonio cultural galego na túa man!





3 comentarios
adela suma says:
Xuñ 6, 2011
Outeiro de Rei ten por planeamento vixente as N.S.P. aprobadas definitivamente el 30/10/1992; en su Catálogo, no apartado de “Cruceiros e petos de ánimas” non aparece o devandito Cruceiro de Quintiám
Ulmo de Arxila says:
Xuñ 6, 2011
Gracinhas pola informaçom. A denominaçom “cruzeiro de Quintiám” aparece no livro de Arribas Arias que cito na bibliografia, e na própria web do Concelho de Outeiro de Rei: http://www.outeiroderei.org/patrimonio.php?secc=cruceiros&PHPSESSID=7f4167f15b2fbf55ec68f0a3ef9b196c.
Oscar Franco says:
Dec 10, 2025
Engado a seguinte referencia web:
https://cruceirosdegalicia.xyz/270390701.html
nesta mesma web podemos ler que “no cruceiro de Quintián (Cela) e Matela, enterraban ao morrer a algúns meniños, que non foran bautizados”.